Ο όρος αναφέρεται στη συγκόλληση κοσμημάτων, μια βασική διαδικασία στην κατασκευή, την επισκευή και την αποκατάσταση κοσμημάτων. Περιλαμβάνει τη θέρμανση μετάλλων (ή συγκολλήσεων) στο σημείο τήξης τους για την ένωση εξαρτημάτων κοσμημάτων - όπως ακίδες στερέωσης πολύτιμων λίθων, κρίκους αλυσίδας και ενώσεις του κύριου σώματος του κοσμήματος. Για να διασφαλιστεί ότι η συγκόλληση είναι ισχυρή, αισθητικά ευχάριστη και δεν καταστρέφει το ίδιο το κόσμημα (ειδικά τους πολύτιμους λίθους), πρέπει να επιλέγονται κατάλληλες τεχνικές συγκόλλησης με βάση το υλικό, τη δομή και τις τεχνικές απαιτήσεις του κοσμήματος.